چه سان مفلس شده این قوم بنگر !

برفتم  بهر    تعویض     پلاکَم  

به سوی مرکز ِ آن یک زمانی 


چه پنداری  اگر  گویم  زِ بهرت  

در آنجا  دیده باشم   محضرانی 


به سرعت کار ما  انجام گردید 

بشد تعویض و فک   نام ونشانی 


حساب و جیب خالی،  بنده مفلس  

ولی شد چاق مامور آنچنانی !  


بسی شادان از اینکه شد پلاکی  

فقط از آنِ بنده ،   از   فلانی 


زدم گاز و نهادم  توی ِ   دنده 

به سرعت دور گشتم با روانی 


نشد  باور  از آنچه دیدم  آنجا  

به خود گفتم : "تو خیلی بدگمانی "


شدی  کور بینوا  ازبَس زدی زل 

به  پی سی  و بگشتی ناتوانی 


شَوَد تا دیده ات پر نور و بینا  

بخور آبِ  هویج تا می توانی 


زدم  چون عینک و دقت نمودم 

شدم  دیوانه و قاطی ،  روانی 


 

کنار  ِ  جاده دیدم چند فردی 

اجیرانی زِ  سویِ دوستانی 

 


به دستِ  هر یکی یک  متنِ  گویا 

که دفترخانه  داریم"  آن چنانی"  


هم "ارزان" است و هم"خلوت"  وهم "خوب "   

همان محضر که  دلخواه است و آنی  !


تو گویی گوسفندان می فروشند 

شبانان در جوار ِ  ده   نهانی


اگر باشد میان گله یک گر 

کُند آن  گله را گر  یا جهانی  


کجا دیدی که یک طماعِ  نادان 

بریزد بر همه آبِ دهانی  


عرق بر چهره ام از شرم لغزید 

تو گویی بنده چوپانم  زِ   بانی 


بگفتم با خودم  لعنت به من باد 

که می بینم پَر خود بر کمانی 


چه سان  مفلس شده این قوم  بنگر

که می جوید چنین آبی و نانی .


http://aalvandi.blogfa.com/

 

/ 1 نظر / 6 بازدید
بابائی

با سلام این شعر از کیست ؟؟؟ خدا خیرش دهاد